بنا به درخواست افکار عمومی و فکر کنم کمی! بیدار شدن مسئولین از خواب غفلت، در سال 86 بنیاد ملی بازی های رایانه ای با حمایت دولت ایجاد شد. در واقع دولتمردان و مسئولین فکر می کردند که با ایجاد یک بنیاد و علم کردن آن در مطبوعات و رسانه ها مشکل بازی سازی ایران حل میشود. اما این ضماد ها بر تن بسیار زخم خورده ی صنعت بازی سازی ایران اثری نداشت. در حالی که هر روز خبر های از پیشرفت های چشمگیر بازی های خارجی زیاد و زیادتر می شد، بنیاد بازی های رایانه ای دست به یک اقدام کاملا چشم گیر و بجا زد و در واقع مشکل گیم ایران را حل! کرد. رده بندی سنی بازی های رایانه ای! تمام بازی ها، از 50 سال پیش ! جمع آوری شدند و دونه دونه شروع کردند به رده بندی بازی های رایانه ای، یادم می آید که یکی از دوستان معلوم الحال من در آن زمان، این کار را به کور کردن چشم به جای درست کردن ابرو تشبیه کرد !

به این ترتیب ، با این اقدام شجاعانه ی بنیاد بازی های رایانه ای، ما مشت محکمی بر دهان بازی های بد! غربی و شرقی زدیم و فرهنگ و جامعه ی خود را از چنگال آن بازی ها آسوده کردیم ! ...

ادامه مطلب را دنبال کنید ...

امروزه با پیشرفت چشم گیر رسانه ها و گسترش سطح تاثیر آنها بر جوامع، مطرح شدن بازی های رایانه ای به عنوان یک رسانه ی قدرتمند و تاثیرگذار امری دور از ذهن و عمل نیست و کسی هم منکر آن نمی باشد، ابدا ! بازی های رایانه ای ، یا همان گیم ها ، سالهاست که به عنوان یک رسانه و وسیله و حتی سلاح قدرتمند فکری مورد استفاده قرار می گیرند. جدا از بحث سیاست تولید گروهی از بازی های رایانه ای و اثر یا تاثیرات بر افراد، فرهنگ ها و به طور کلی جوامع، بازی های رایانه ای یکی از بزرگترین وسیله های تفریح افراد به شمار می ایند(این هم یکی از بهترین استفاده های تکنولوژی!) . بازی های رایانه ای با عبور از سطح "فقط دیدن" مخاطب، با فکر مخاطب سر و کار دارند . کمتر رسانه ای ، با این شرایط که یک بازی رایانه ای فراهم می کند وجود دارد.  در مورد درآمد زایی بازی های رایانه ای فقط همین بس که گردش مالی و درآمد این صنعت در سال 2009 از سینمای هالیود پیشی گرفته و به گروه 5 منبع بزرگ درآمد زای دنیا پیوسته است ... ( همه چیز در یک پکیج، یعنی بازی رایانه ای!)
متاسفانه ، صنعت بازی های رایانه ای در ایران رشدی نداشته و حتی با بعضی سیاست گذاری های نادرست مسئولین دارای رشد منفی نیز می باشد!  در ایران و در اوایل پایان جنگ تحمیلی ایده ی ساخت بازی های رایانه ای متناسب با فرهنگ و منش ایرانی مطرح شد و کارهایی نیز در این مورد انجام شد... به طوری که در سالهای نیمه ی اول دهه ی 70 چند بازی رایانه ای ،البته با بودجه و حمایت سپاه پاسداران، تولید و منتشر شد.(البته این بازی ها دارای کیفیت ساخت پایینی بودند، اما با توجه به زمان ساخت خود، پروژه هایی قابل تقدیر هستند)  اما این روند پس از آن سالها ادامه نیافت. در این سالها ، از سال 1375 تا سال 1388 ، ما همواره شاهد رشد تصاعدی صنعت بازی های رایانه ای در سطح جهان بوده ایم. (به صورت ل مانند!) به طوری که امروزه هر دو یا سه سال شاهد انقلابی در یک یا چند زمینه ی بازی های رایانه ای هستیم!  با وجود این رشد سریع ، متاسفانه در کشور ما با بی اعتنایی به اهمیت این موضوع و از طرفی بر طرف نکردن نیاز های برحق طراحان، مهندسان و تولید کنندگان بازیهای رایانه ای ایرانی ، از قبیل حمایت های قانونی یا مادی و یا فرهنگی، این صنعت در کشور ما با افول، یا شاید هم یک سکته عمیق مواجه شد! این موضوع باعث عقب ماندگی شدید کشور در صنعت بازی های رایانه ای گردید. فکر کنم سال های 84 یا 85 بود که جوانان ایرانی با پیدایش موجی از سازندگان بازی مستقل همراه شدند و چندین کار قابل تامل و بررسی ارائه دادند. اما این قصور بیش از 10 ساله در ایران، ما را بسیار عقب نگه داشته بود.!. بازی های ساخته شده در این دوران به سختی توانستند در میان بازی های مدرن شرق و غرب قد علم کنند و با فروش های کم باعث ضرر دیدن تولید کنندگان خود می شدند. البته این بازی هایی که عرض می کنم تعدادشان کمتر از انگشتان یک دست است!

بنا به درخواست افکار عمومی و فکر کنم کمی! بیدار شدن مسئولین از خواب غفلت، در سال 86 بنیاد ملی بازی های رایانه ای با حمایت دولت ایجاد شد. در واقع دولتمردان و مسئولین فکر می کردند که با ایجاد یک بنیاد و علم کردن آن در مطبوعات و رسانه ها مشکل بازی سازی ایران حل میشود. اما این ضماد ها بر تن بسیار زخم خورده ی صنعت بازی سازی ایران اثری نداشت. در حالی که هر روز خبر های از پیشرفت های چشمگیر بازی های خارجی زیاد و زیادتر می شد، بنیاد بازی های رایانه ای دست به یک اقدام کاملا چشم گیر و بجا زد و در واقع مشکل گیم ایران را حل! کرد. رده بندی سنی بازی های رایانه ای! تمام بازی ها، از 50 سال پیش ! جمع آوری شدند و دونه دونه شروع کردند به رده بندی بازی های رایانه ای، یادم می آید که یکی از دوستان معلوم الحال من در آن زمان، این کار را به کور کردن چشم به جای درست کردن ابرو تشبیه کرد! به این ترتیب ، با این اقدام شجاعانه ی بنیاد بازی های رایانه ای، ما مشت محکمی بر دهان بازی های بد! غربی و شرقی زدیم و فرهنگ و جامعه ی خود را از چنگال آن بازی ها آسوده کردیم!
آن روز با خودم فکر می کردم که انحصار در یک صنعت خوب است یا بد؟ دیدم بسیار هم خوب است! اصلا چه ایرادی دارد که ما فقط خودمان هی بازی بسازیم و خودمان هم هی از آن تعریف و تمجید کنیم یا مثلا از هر چی که دلمان خواست حمایت کرده و از بقیه ی شان هم نکنیم؟! خیلی هم خوب است دیگر! بله... ، تن زخم خورده ی صنعت بازی های رایانه ای ایران، با ایجاد بنیاد ملی بازی های رایانه ای تیمار که نشد، به نظر من اسیر هم شد! برای این میگویم اسیر که الان این بنیاد، تنها راه تولید کنندگان بازی های رایانه ای ایرانی برای جذب حمایت یا به طور کلی کسب اجازه است! در واقع صنعت بازی های رایانه ای ایرانی در انحصار دولت قرار گرفته است، برای مدت نامعلوم، مبارکش باشد! یکی می گفت حداقل بیایند و این سایت های کذایی مثل gamespot و غیره را فیلتری اساسی بنمایند تا حداقل این اخبار پیشرفت های هر روز خارجی ها را نشنویم ما!  پیشرفت کردند که کردند، انشاالله که همه ی شان نابود

گرشاسپ ، شروعی بر صنعت بازی های رایانه ای ایرانی

داشتیم دیگرکلا نا امید می شدیم از صنعت بازی دار شدن! تا اینکه سوشیانت یا همان گرشاسپ را دیدیم! البته اینکه چرا سوشیانت شد گرشاسپ را من فکر میکنم خودتان می دانید. بنیاد بازی های رایانه ای گفت چون سوشیانت دارای 2 فقره حرف س و ش است و گفتن این حرف ها باعث تراوش آب دهان به بیرون می شود، و خوب این کار خیلی بدی است! ، اسمش را بذارین گرشاسپ! حتما میگویید که گرشاسپ هم که س وش را دارد! بله، بنیاد چند دلیل کوچک دیگر مانند مربوط بودن این اسم به آیین زرتشت و الف و لام و تشدید نداشتن این اسم و ... نیز را آورده بودند! خلاصه جوانان ایرانی تصمیم خود را گرفته بودند که بازی را بسازند، اسمش هم تغییر کند، فرقی نمی کند، کار باید انجام شود.

از ویژگی های بسیار عالی ای که این پروژه ی گرشاسپ دارد و من هم خیلی از آن خوشم می آید ، نحوه ی کار تیم سازنده  ی آن است. این تیم دقیقا با رعایت اصول فنی ، کاری و اطلاع رسانی در ساخت بازی های رایانه ای اقدام به ساخت بازی گرشاسپ نموده است. یک چیز دیگر هم که بسیار پسندیده بود و خدا را شاد می کرد، رعایت حقوق مالکیت معنوی توسط این تیم است. ( نه مثل بعضی ها که موتور گرافیکی را برای یک بازی لیسانس می کنندو 4 تا بازی می سازند با آن!)
این توضیحات در مورد بازی است، اگر بازی را نمی شناسید، این توضیحات را بخوانید.

داستان این بازی بر گرفته از اساطیر ایرانی می باشد.این بازی داستان یکی از پهلوانان ایرانی به نام گرشاسپ است که درمکان های مختلف مانند دهکده ی کوهستانی , جنگل و باتلاق، کوهستان قلمرو دیوان و دژ اتفاق میافتد.این بازی که  مراحل پایانی ساخت را سپری می کند, ابتدا با نام سوشیانت شروع به کار کرد ولی پس از مدتی نام خود را به گرشاسب تغیر داد.این بازی یک بازی اکشن سوم شخص است  که عمده داستان های ان در اوستا و گرشاسپ نامه ی اسدی طوسی موجود است.
ساخت این بازی از دی ماه سال 1382 شروع شد . تیم از گروه 11 نفری تشکیل شده است که چندین نفر هم در مراحل ساخت ان کمک کرده اند. در سال 1385 انتخاب نام سوشیانت برای این بازی صورت گرفت.در همین سال گروه انیمیشن این بازی نیز شروع به کار کرد.و بلاخره در سال 87 نام پروژه به گرشاسب تغیر کرد.
فرایند تولید گرشاسپ که از سال 82 تا کنون ادامه دارد نکات مثبتی داشته که از جمله ی آن ها می توان به تشکیل تیم قوی, پایبندی تیم و انگیزه ی بالا ی اعضای آن , و همچنین توجه به کیفیت از روز نخست می باشد که مورد آخر در کنار عدم تجربه ی قبلی تیم در زمینه ی بازی از نقاط ضعف گروه نیز محسوب می شود.
این بازی که در مراحل مختلف تشکیل شده , تعدادی میان پرده را نیز برای انتقال داستان در بر دارد.همان طور که گفته شد این بازی که به صورت سوم شخص می باشد بیشتر بر مبنای کشف محیط های بازی و معما است.

گرافیک این بازی که می توان به جرئت گفت درمیان بازی های ایرانی بی نظیر است, از نکات بسیار جالب این داستان محسوب می شود.گرافیک بسیار جذاب این بازی دارای مشکلاتی نیز می باشد.مثلا  انتظار می رفت که نمای کلی این بازی بیشتر نمایان گر سرزمین ایران باشد یا شخصیت داستان باید نشان گر یکی از پهلوانان ایرانی باشد که این گونه نیست.

داستان کلی این بازی به گونه ای است که شخصیت اصلی داستان یعنی همان گرشاسپ به جنگ دیوان اشموغان و نیروهای پلید تاریکی می رود.